Een psychodramaturg kan op zeer creatieve wijze alle mogelijke situaties in beeld brengen, structureren en dramatiseren en indien mogelijk, naar een oplossing leiden. Dit gebeurt aan de hand van vragen, problemen, dilemma’s, een ontwikkelingsvraag of een behoefte aan vernieuwing. Het ‘toneel’ van de psychodramaturg kan het theater zijn, een klaslokaal, de groepsruimte, de coachstudio, de kamer van het managementteam of de werkvloer van een bedrijf. Een psychodramaturg creëert een vrije ruimte voor mensen. Hierbinnen kunnen door authentieke rollenspelen en gesprekken, verhalen in mensen en tussen mensen, tot leven worden gebracht.
Emoties komen voort uit biologische en psychologische processen, en vormen zich in de sociale context. Vanaf het allereerste begin is leven interactie en relatie! Betekenisgeving ( door emoties) is een interactief en intersubjectief proces. (Gergen & Gergen, 2008; De Jonge, 2012; Schore, 1994) Waar en met wie we ook zijn er is altijd sprake van een emotioneel- lichamelijk en sociaal toneel zoals bijvoorbeeld mijn bergtocht of de ontmoeting met mijn vrienden. In psychodrama kan elk emotioneel toneel uitgespeeld worden met behulp van integratieve rollen. De kracht van psychodrama is dat het een actietechniek is. Lichamelijk bewegen, de motoriek die volgens Panksepp een belangrijke rol spelen bij de gevoelsontwikkeling – het neurologisch proces van bewustwording – speelt tevens een belangrijke rol bij het oproepen en ervaren van emoties ( Panksepp, 2012). Handelen/ spreken, emotionele belevenis, lichamelijke belevenis, denkbeelden en taal kunnen in psychodrama steeds samen gaan. Een psychodrama begint met het samen rondlopen van protagonist en director. Door deze lichaamsbeweging worden emoties, gedachten en herinneringen actiever en sneller bewust. Zoals bij een oudere vrouwelijke protagonist,